
Het aanbieden en ondersteunen van vorming behoort tot de kernopdracht van CCV in het bisdom Gent.
Steeds meer mensen nemen deel aan deze vormingsinitiatieven. Ze weten zich uitgedaagd om het geloof dieper te doordenken, vanuit de bijbelse grondslagen en de kerkelijke traditie, maar ook in een ernstige dialoog met onze hedendaagse cultuur. Dit is hoopgevend in een tijd waarin geloofsgemeenschappen een ingrijpende evolutie doormaken.
Met een brede waaier van vormende en verdiepende activiteiten en met mogelijkheden tot begeleiding van groepen en personen, richten wij ons tot vrijwilligers in diverse pastorale werkvelden, gelovigen op zoek naar verdieping, belangstellenden die (opnieuw) willen kennismaken met de christelijke traditie, en natuurlijk ook tot priesters, diakens en pastorale werkers, voor wie theologische en pastorale bijscholing onontbeerlijk zijn.
In wat volgt willen we CCV en in het bijzonder de regio Gent nog wat beter voorstellen. Het is de tekst van een artikel dat naar aanleiding van het 35-jarig bestaan van het CCV verscheen in Kerkplein. Maandblad van het bisdom Gent (oktober 2008).
Ze werden u ongetwijfeld al onder de neus geschoven: de fameuze handtekeningenlijsten van CCV.
Door er uw gegevens op in te vullen, maakte u mee de overheidssubsidiering van een bepaald vormingsinitiatief mogelijk. Maar CCV doet natuurlijk meer dan handtekeningen en geld verzamelen.
Naar aanleiding van zijn 35ste verjaardag stellen we u uw partner in christelijk vormingswerk voor.
Bij zijn oprichting in 1973, onder impuls van de Vlaamse bisschoppen, kreeg CCV de opdracht om de bestaande vormingsinitiatieven binnen de bisdommen te coördineren en verder uit te bouwen. Gezien de ontwikkelingen in kerk en samenleving, bleek dat geen luxe. Vaticanum II (1962-1965) had de nood aan vernieuwing en herbronning binnen de kerk aan het licht gebracht en ook de ingrijpende culturele evolutie vroeg om een systematische en professionele benadering van (kerkelijke) vorming, met oog voor de nieuwe inzichten rond leer- en groepsprocessen. In 1978 werd CCV door de overheid erkend binnen het toen nog prille, want pas ontvoogde, Vlaamse cultuurbeleid. Van toen af werd het Centrum voor Christelijk Vormingswerk, zoals het tot voor kort heette, opgenomen in het decreet ,,Sociaal-cultureel vormingswerk met volwassenen in instellingen''.
In haar opdrachtverklaring uit 1995 zegt CCV over zichzelf: ,, De kernopdracht van het CCV is het stimuleren en begeleiden van leerprocessen met het doel mensen sterker te maken in het nemen van verantwoordelijkheid in samenleving en kerk. Het CCV wil de persoonlijke groei van mensen bevorderen. Het wil hen via vorming toerusten om te leven en te werken in een pluralistische wereld, vanuit een eigen weerbare identiteit en met respect voor de eigenheid van de andere. Op deze wijze wil het CCV een bijdrage leveren aan de maatschappij-opbouw.''
Daartoe werden de voorbije jaren in de verschillende bisdommen middelen vrijgemaakt, mensen gezocht, secretariaten opgericht en ondersteund met het oog op een degelijke dienstverlening. Intussen zijn in CCV reeds meer dan 60 educatieve en administratieve medewerkers en minstens zoveel vrijwilligers actief. Jaarlijks staan ze garant voor vele duizenden vormings- en begeleidingsuren. De impact daarvan op onze Vlaamse kerk is niet meer weg te denken.
Daarom is het ernstig dat CCV, sinds het nieuwe overheidsdecreet op het sociaal-cultureel volwassenenwerk uit 2003, 55% minder overheidssubsidie krijgt. Vele activiteiten komen daardoor op de helling te staan, wegens ‘waardegebonden'. U herinnert zich in dit verband de oproep van onze bisschop in Kerk en Leven om in ons bisdom dus zelf een financiële verantwoordelijkheid op te nemen.
De oprichting van CCV-afdelingen gebeurde met eerbied voor diocesane (vormings)cultuur. Zo ook in Gent, waar CCV in feite samenvalt met de dienst vorming. Precies omdat er niet meteen een eigen doelgroep is, zoals bij andere diensten (jongeren, gezinnen, parochies...), neemt CCV in het bisdom Gent binnen het geheel van de Vlaamse bisdommen een unieke plaats in. Op het ogenblik dat de kerk sterk getekend wordt door crisis en voor de uitdaging staat zichzelf te herontdekken vanuit een bijbels perspectief, blijven de daartoe broodnodige studie en vorming op die manier beter gevrijwaard ten opzichte van de vele pastorale activiteiten. De dienst vorming als Gentse filiaal van CCV, kon in ons bisdom zo een ,,dienst aan de andere diensten'' worden.
Tegelijk werden de verschillende CCV-regio's (Brugge, Gent, Brussel, Mechelen, Antwerpen, Hasselt en - volledigheidshalve - VOCA in de Caritas-sector) doorheen de jaren meer en meer op mekaar afgestemd. CCV is namelijk meer dan de som van de delen. Onder aansturing van het nationaal secretariaat en zijn krachtdadige directeur en onder overheidsdruk, werd gezocht naar meer samenwerking en stroomlijning binnen de VZW. Daartoe werden overlegfora en werkgroepen opgericht, samengesteld uit vertegenwoordigers van de verschillende bisdommen.
Nu bestaat CCV 35 jaar. Tijd dus om zich op een nieuwe wijze te profileren als dé vormingsinstelling van de Vlaamse Kerk. Geholpen door specialisten heeft CCV daartoe zowel zijn naam, zijn logo als zijn stijl herzien. Om de continuïteit toch enigszins te bewaren bleef ,,CCV'' als letterwoord bestaan, zij het zonder verwijzing naar zijn oneigenlijke betekenis van ,,centrum''. Het nieuwe logo geeft dit letterwoord weer. Mits enige verbeelding ziet u een steentje dat in het water valt en uitdijende kringen veroorzaakt. Zo zou christelijk vormingswerk in kerk en samenleving beweging moeten kunnen brengen. Ook lay-outmatig wordt over heel Vlaanderen voortaan een gemeenschappelijke stijl gehanteerd in het drukwerk. Onze vormingsbrochure 2008-2009 geeft een idee.
Recent werd ook de website vernieuwd (www.ccv.be, het oude adres blijft). Na een wat aanslepende kinderziekte is die site nu volop in gebruik. We nodigen u uit een kijkje te nemen, in het bijzonder bij de regio Gent. U vindt niet alleen een overzicht van ons aanbod, maar kan zich via deze webstek ook inschrijven voor de initiatieven.
Al deze vernieuwingen nemen niet weg dat het onze bedoeling is en blijft om aan zoveel mogelijk mensen - vrijgestelden, geëngageerden, geïnteresseerden en zoekers - goede kerkelijke vorming aan te bieden. Onder dat voornemen plaatsen wij dan weer ónze handtekening. (Dieter Van Belle)